2100’e Dek İsviçre Alpleri’ndeki Buzulların %90’ı Eriyebilir
Paylaş
İsviçre Buzul İzleme Ağı (GLAMOS) Direktörü Matthias Huss, 2100 yılına dek İsviçre Alplerindeki buzulların %90’ı kadarının kaybedilebileceği uyarısında bulundu. Anadolu Ajansının (AA), küresel ısınma ve Alp Dağları’na etkilerine ilişkin hazırladığı “Avrupa’nın Zirvesi Alpler” başlıklı dosya haberin ikinci bölümünde, İsviçre Alpleri’nde erimesi süren buzullara ilişkin beklentiler ele alındı.
Huss, İsviçre Alpleri’ndeki buzul erimeleri ve son yıllarda bunun hız kazanmasına ilişkin AA muhabirinin sorularını yanıtladı.
Buzulların iklim değişikliği nedeniyle geri çekildiğini belirten Huss, bunun ana nedeninin yaz aylarında hava sıcaklıklarının yükselmesi olduğuna vurgu yaptı. Huss, “Bu ısınma, Dünya genelindeki tüm sıradağlarda gözlemleniyor ve buzulların erimesinin son zamanlardaki hızlanmasından sorumlu. Buna ek olarak kar yağışındaki değişiklikler de buzulların sağlığı için önemli. Yıllar arasında büyük farklılıklar var.” sözlerini kullandı.
Aşırı buzul yitimlerinin genellikle kışları az kar yağması ve yazları çok erime düzeninden kaynaklandığına vurgu yapan Huss, uzun vadede buzullarda kışın yağan karın azalmasına yönelik net eğilim olmadığının da altını çizdi.
Huss, İsviçre Alplerindeki buzulların son 10 yılda 4’te 1’lik oranının eridiğini aktardı.
İsviçre Alpleri’ndeki buzulların önemli ölçüde daha çok geri çekilmesinin beklendiğine vurgu yapan Huss, “Buzulların hafıza işlevi nedeniyle, iklim hemen istikrara kavuşsa bile bu durum gerçekleşecek. En son senaryolara göre, 2100’e dek kalan buzulların %90’ına kadarını kaybedebiliriz. Paris İklim Anlaşması’nın amaçlarının tam olarak uygulanması ve Dünya’nın 2060’a dek karbondioksit (CO2) nötr olması gibi en uygun durumda bile bu yitimi belki de %75’e indirebiliriz.” değerlendirmesinde bulundu.
“Buzulların geri çekilmesi manzarayı ve turizmi etkiler.”
İsviçre Bilimler Akademisinin (SCNAT) yayımladığı son raporda, buzullarıyla öne çıkan İsviçre Alpleri’ndeki buzul erimelerine yer verildi. Raporda, “Buzulların geri çekilmesi manzarayı ve turizmi etkiler, doğal tehlikelere yol açar. Bu durum, yaz aylarında var olan su miktarını azaltır ve hatta okyanusu bile etkiler. Alpler’deki buzulların ne denli geri çekileceği ve sonunda yok olup olmayacakları iklim değişikliğine ve dolayısıyla küresel iklim korumasına bağlı.” sözleri yer aldı.
Buzulların iklim değişikliklerine karşı çok duyarlı olduğuna vurgu yapılan raporda, kar yağışlarının, var olan buzulu koruduğuna ve bunun erimesini azalttığına yer verildi.
“Kar ve buzun erimesi yaz sıcaklıklarına bağlı.”
Raporda, “Kar ve buzun erimesi yaz sıcaklıklarına bağlı. 1871-1900 arasındaki sanayi öncesi döneme göre, haziran-ağustos ayları ortalama 3,3°C daha sıcak. Bu sıcaklık artışı, buzulların hızla geri çekilmesinin ana nedenidir.” sözleri kullanıldı.
İsviçre’de buzullardaki değişikliklerin yaklaşık 150 yıldır ayrıntılı ölçümlerle belgelendiği belirtilen raporda, Alpler’deki buzulların yaklaşık 170 yıl önce geri çekilmeye başladığı hatırlatıldı.
Raporda, “Bu süreç başlangıçta çok aşamalıydı. Yitimlerin yaşandığı yıllar, kar yağışı ve erime sürecinin birbirini dengelediği birkaç 10 yıllık dönemlerle dönüşümlü olarak yaşandı. Buzul diliminin geri çekilme hızı, buzulun büyüklüğüne bağlı.” bilgileri paylaşıldı.
“İsviçre buzullarının hacmi 2000’den bu yana neredeyse %40 oranında azaldı.”
Küçük buzulların yıllık hava koşullarındaki dalgalanmalara hızla tepki verdiğine değinilen raporda, büyük buzulların ise uzun vadeli iklim eğilimlerine göre biçimlendiği belirtildi.
Raporda, şu değerlendirmelere yer verildi:
“İsviçre buzullarının hacmi 2000’den bu yana neredeyse %40 azaldı ve buzullar her yıl kütle yitirmeyi sürdürüyor. Bu yitim, ortalama olarak yılda bir metreden çok buz kalınlığına eşdeğerdir. Ayrıca, olağanüstü düzeyde erimenin görüldüğü yıllar artmaktadır. Buz yitimi için önceki rekor 2022’de önemli ölçüde aşıldı, sonrasında ölçümlerin başlamasından bu yana en yüksek ikinci yitimlerin yaşandığı yıl 2023 oldu. Bu iki aşırı yılda İsviçre’deki tüm buzulların %10’u eridi.”
